Valkparkieten 

 

 

 

De Valkparkiet

De gemiddelde valkparkiet is ongeveer 32 cm lang. Dit is gemeten van de kop tot het puntje van de staart. De staart neemt hiervan zeker 15 cm voor zijn rekening.

Het is een vrolijk ogende vogel vooral door zijn oranje wangvlekken en gele kuif. In de loop der jaren zijn er heel veel mutaties ontstaan en daardoor zie je niet bij aal kleuren de oranje wangvlek en de gele kuif terug. Ook wordt het daardoor moeilijker om de vogel te seksen. In principe is het zichtbaar als de vogel zijn eerste rui ingaat tussen 6 en 9 maanden leeftijd

Deze Valk is over het algemeen donkergrijs met een oranje wangvlek, een witte band op de vleugels en een gele kuif. De mannen hebben een felgele kop en kuif en daarvan is de wangvlek ook heel fel oranje. De poppen daarentegen hebben een beetje een vaal gele gekleurde kop en de wangvlek is vaag oranje.Aan de onderkant van hun vleugelpennen en staartpennen zie je kleine gele dwars streepjes. Bij een man ontbreken deze.

Dan heb je de Lutino valkparkiet.

Mannen en poppen lijken erg veel op elkaar. Ze zijn grotendeels wit met op de gele kop een oranje wangvlek en een  gele kuif. Na een aantal jaren komt het voor dat de vogel " vergeeld" en dus geler gaat worden. De lutino's hebben rode ogen waardoor de kweker al snel na de geboorte kan zeggen dat het een lutino is. Het verschil man en pop zie je aan de vleugel en staartpennen. Een jonge vogel heeft daar kleine gele dwarsstreepjes op staan terwijl na de eerste rui deze bij de man verdwijnen.

 

De witmasker valkparkiet.

Deze vogel mist alle kleur in zijn kop. Er is geen oranje wangvlek zichtbaar en ook de gele kop is weg. Wat overblijft is een geheel witte kop en witte kuif. De vrouwtjes zijn weer heel vaal van kleur en hebben aan de onderkant van de staart en de vleugels witgestreepte lijnen.
Deze mutatie is er ook in het cinnamon witmasker, dan is de donkergrijze kleur weer lichter. Dat lichter zijn kan variëren in diepte.

 

De bonte valkparkiet 

Dit is eigenlijk al een van de oudste Valkparkietmutaties en werd voor het eerst gefokt in 1949. Helaas is het onmogelijk de grootte van de bonte tekening te voorspellen.. Sommige lijken zeer veel op de normale, andere zijn te herkennen aan wat grijze veertjes in een overigens lichtgeel verenkleed. De voorkeur gaat uit naar vogels waarvan een kwart van het gevederte donkergrijs is en de rest helder. Symmetrie van de tekening is ook gewenst, maar moeilijk te verwezenlijken.

Ook zijn bonte valkparkieten moeilijk te seksen, omdat de bonte tekening de kleurverschillen verduistert.

 

 

Uitgebreide informatie over Mutaties & Genetica is te vinden op de site van Werkgroep Valkparkiten http://werkgroepvalkparkieten.com/ 

gallery/170205 max
gallery/daan 3